42 kilometer lopen met Parkinson
0 Comments


Ik doe nu voor de tiende keer mee. Daarvan weet ik
zes jaar dat ik Parkinson heb en vier niet. En dan kan je natuurlijk makkelijk zeggen van:
ik doe het maar niet meer, maar dat… Ik vind dat de weg van de minste weerstand. – U kwam er dus achter dat u Parkinson heeft,
maar hoe kwam u daarachter? Wat merkte u dan? Nou ja, het zijn hele subtiele dingen.
Ik kon op een gegeven moment… ontdekte ik dat ik geen liedje meer
mee kon fluiten als ik in de auto zat. Ik denk, dat is toch typisch… Later kwam ik erachter dat ik ook
dingen rook die er niet waren. In ieder geval een andere geurbeleving. En op een gegeven moment waren er vrienden die
meenden de symptomen te herkennen… en die hebben aan de bel getrokken. Ja, het heeft eigenlijk
overal invloed op. Ik had gistermiddag weer
een hele slechte middag. Dan sta je machteloos, want dan kun je
medicijnen innemen zoveel je wil… maar dat werkt dan gewoon niet. Dus dan ga ik maar een uurtje op bed liggen. Ja, dat is heel bizar, als je me ‘s morgens uit bed
ziet komen dan denk je: wat moet die Pinnokkio… vandaag gaan doen, want
dan kan ik amper bewegen. Dan neem je één klein geel tabletje en naderhand
spring je weer van de toren, zeg maar. – Hoe reageren mensen als ze horen van: u heeft
Parkinson en u doet mee aan die wandelmarathon? Ja, dat is heel verschillend. De meeste mensen
in mijn omgeving weten dat natuurlijk. D’r zijn ook een heleboel mensen die
minimaal iets vermoeden, maar het niet weten. Dus het is eigenlijk ook een beetje je coming out,
zeg maar, een soort uit de kast komen. En ja , ik hoop dat er toch ook
lotgenoten zijn… al is het er maar één die zegt van:
nou ja, wat die vent kan, kan ik ook! – Volgend jaar weer?
Nee, ik denk het niet. Tenminste, ik heb eigenlijk voor mezelf besloten van:
ik doe het niet meer. En dat heeft natuurlijk te maken
met de Parkinson, uiteraard… maar ook wel met het feit van: nou ja ik heb het
eigenlijk allemaal wel een keer gezien. Ik vind het nu ook wel eens een keer leuk om
als een toeschouwer aan de kant te staan… en te kijken hoe een ander het er vanaf brengt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *